Vandaag wilde ik de post uit de brievenbus halen, natuurlijk tot het hek vergezeld door mijn 3 hondjes.Op de weg fietste een vrouw, uitgeblaft door mijn drietal. Bleek het de eigenares te zijn van de kwekerij naast ons, nou ja…naast, toch wel 50m. verderop.Even het toegangshek uitgestapt,hek achter me dicht gedaan; de vrouw keerde terug en begon een praatje met mij. Ze vertelde dat ze mooie winterviolen te koop heeft, ook bosviooltjes. Ik beloofde haar ‘s middags even te komen kijken.Plotseling braken 2 van de honden het hek open en begonnen om de arme vrouw heen te dansen, al blaffend.Hulde hoor, ze was wel bang maar hield zich goed. Toen ik de twee bijna weer binnen ‘t hek had bemoeide ook nummer 3, de moeder van ‘t stel zich er mee. Nogal drastisch zelfs, voordat ik ze alle 3 weer binnen had blijkt ze de arme vrouw te hebben gebeten. ‘s Middags , toen ik de viooltjes ging kopen liet ze het even gauw zien, een behoorlijk putje in haar bovenbeen van achteren. Gelukkig is ze niet boos, zoals mijn fietsenboer die een paar maanden geleden gebeten werd, die is nog steeds boos…Ja, ik schaam me wel met die bijtgrage honden, weet niet hoe ik dat moet voorkomen, ja toch: zorgen dat ze niet kunnen ontsnappen. Ze doen dat ook alleen maar als ik buiten het hek ben. Doen zelf het hek open en voila….Enfin, de 132 viooltjes zijn fantastisch, blauw, geel en wit, grote en kleine. Wat een weelde…De gebeten vrouw was ook blij met de klandizie gelukkig.